In Litchfield al een half 4WD testje gedaan, heel warm weer dan gaan we maar enkele keren per dag de rivier in…heerlijk! Marleen is ondertussen bijna opgegeten door de muggen en maar krabben… (de kinderen zeggen lachend hun versje op: een muggebeet, een muggebeet, ik hoorde dat een mug het deed…).
Dan begint de trip naar het zuiden, richting Alice Springs. Ongeveer 1700 km dezelfde weg volgen zonder file en zonder verkeerslichten. Met vriendelijk wuivende tegenliggers - begin in België maar ‘s te wuiven naar iedereen op de autosnelweg.
We beperken het rijden tot maximum 500 km op één dag, hoe dan ook er wordt nog redelijk wat afgezaagd op de achterbank. Finke wil altijd eten, Nio leest en Chim klopt op alles wat beweegt… Of ze spelen het spelletje krokodil-auto-kangoeroe … een aangepaste versie van schaar-steen-papier.
Hier en daar genieten we van een warmwaterbron - zelfs tot 60° warm !!
Ondertussen is ons installeren of opkramen al routine geworden. De eerste keer duurde het 1,5 uur vooraleer we weg waren, ondertussen is ons record 35 minuten.
Wandelen gaat traag: Chim is moe, Finke heeft honger en Nio stopt voor elk beestje… als je weet hoeveel mieren hier zijn !!
Bij de Devils Marbles zijn we wat langer blijven hangen - het beklimmen van de reuzegrote stenen knikkers vinden de kinderen (én de papa) superleuk.
Hoe zuidelijker, hoe kouder en eenmaal in Alice is het ’s nachts zo’n 2 à 3 graden, iets te weinig voor deze slaapzakken in een tent. Overdag is’t nu zo’n 20 graden, wat voor Alice frisjes is, dat zie je ook aan de mensen die hier met jassen en mutsen rondlopen.
Iets buiten Alice zijn we een taverne binnengestapt om ‘s avonds iets te gaan eten. Op het bord buiten staat ‘sunday: snakes’. Toen we er in Frankrijk eens één hebben gebakken en opgegeten was dat maar een taaie boel, hopelijk kunnen we ook iets anders krijgen. Binnen is het een gezellige boel met live-muziek en later op de avond een kerel die uitleg komt geven over reptielen in Australië. Superinteressant en leuk voor de kinderen, ze krijgen een kus van een blauwtongskink, ze aaien een baardagame en een python kronkelt rond hun nek, een hoogdag voor een glunderende Nio.
En nu nog voorraad inslaan, informeren naar de toestand van de off-road tracks (omdat het hier onlangs 8 dagen heeft geregend … zeer uitzonderlijk) en hop op weg naar doel 1 van onze reis: het stadje ‘Finke’ en haar rivier…
maandag 19 juli 2010
woensdag 7 juli 2010
de giftige gozers
Zaterdag zijn we onze auto gaan afhalen, volgens Chim begint nu het échte avontuur.
We staan 3 nachten op de camping Tumbling Waters. We puzzelen de tenten ineen (we missen precies een paar paaltjes) en herorganiseren onze inboedel en ontdekken alles wat in de auto wel en niet zit. Al onze rommel ligt verspreid over een groot oppervlak, maar na een tussentijds afkoelduikje in het zwembad kunnen we er een beetje de weg in vinden. Het zwembad is al ineens het geliefkoosde plekje van de kinderen, ‘t is ook de enige manier om af te koelen. Het is alweer heel duidelijk: bijna elke Australiër spreekt ons aan, wil ons helpen,… daar kunnen de Belgen nog iets van leren.
In de billabong bij de camping zag Marleen de eerste kangoeroe wegrennen, in het water zaten twee krokodillen, we zagen boomkikkers, lizards, spinnen, mieren, vogels, pauwen, kaketoes, rainbow bee-eater,… het kan niet op ! We proberen garnaaltjes te vangen maar zonder succes.
‘s Nachts ging Lieven met Finke naar het WC en kwam onderweg een stuk of 7 grote padden tegen… zouden het ze zijn? De giftige Cane toads, de pest van noord Australië? We vangen er één, om morgen eens te informeren. En ja hoor, het zijn de Giftige Gozers (Nio en Finke verzinnen tegenwoordig zoveel mogelijk Suske en Wiske titels), bij deze is onze gevangene zijn doodsvonnis getekend, evenals die van de 5 andere GG's die Lieven de volgende nacht te pakken krijgt.
En om België niet te vergeten, hebben we vandaag stevige regenbuien gehad, maar het blijft zwoel. Zodoende zijn onze tenten getest en (redelijk) goedgekeurd. Nog 2 nachten op een camping dichterbij Darwin (een camping met lijntjes!! jak… dat is zoals met sport, als er lijntjes aan te pas komen is de fun eraf), onze auto een check-up geven en dan richting Litchfield National Park. Eindelijk kan het echte avontuur beginnen.
We staan 3 nachten op de camping Tumbling Waters. We puzzelen de tenten ineen (we missen precies een paar paaltjes) en herorganiseren onze inboedel en ontdekken alles wat in de auto wel en niet zit. Al onze rommel ligt verspreid over een groot oppervlak, maar na een tussentijds afkoelduikje in het zwembad kunnen we er een beetje de weg in vinden. Het zwembad is al ineens het geliefkoosde plekje van de kinderen, ‘t is ook de enige manier om af te koelen. Het is alweer heel duidelijk: bijna elke Australiër spreekt ons aan, wil ons helpen,… daar kunnen de Belgen nog iets van leren.
In de billabong bij de camping zag Marleen de eerste kangoeroe wegrennen, in het water zaten twee krokodillen, we zagen boomkikkers, lizards, spinnen, mieren, vogels, pauwen, kaketoes, rainbow bee-eater,… het kan niet op ! We proberen garnaaltjes te vangen maar zonder succes.
‘s Nachts ging Lieven met Finke naar het WC en kwam onderweg een stuk of 7 grote padden tegen… zouden het ze zijn? De giftige Cane toads, de pest van noord Australië? We vangen er één, om morgen eens te informeren. En ja hoor, het zijn de Giftige Gozers (Nio en Finke verzinnen tegenwoordig zoveel mogelijk Suske en Wiske titels), bij deze is onze gevangene zijn doodsvonnis getekend, evenals die van de 5 andere GG's die Lieven de volgende nacht te pakken krijgt.
En om België niet te vergeten, hebben we vandaag stevige regenbuien gehad, maar het blijft zwoel. Zodoende zijn onze tenten getest en (redelijk) goedgekeurd. Nog 2 nachten op een camping dichterbij Darwin (een camping met lijntjes!! jak… dat is zoals met sport, als er lijntjes aan te pas komen is de fun eraf), onze auto een check-up geven en dan richting Litchfield National Park. Eindelijk kan het echte avontuur beginnen.
rugzakken in business-class
Ons eerste bericht vanuit Australië. Eindelijk zullen velen denken, maar ‘t was al een heel geregel en geloop .
Wij hebben de vluchten comfortabel doorstaan, dankzij een foutje van de Qantas-meneer in Frankfurt. Onze langste vlucht van Frankfurt naar Singapore hebben we in 'business-class’ mogen doorbrengen: echt eten met echt bestek, Lieven geraakte met de beste wil niet met zijn voeten tegen de muur voor hem en wij maar doen of we dat allemaal normaal vonden. Iedereen heeft vrij goed geslapen want daar kan je een echt bed maken, Chim heeft zelfs zijn ontbijt (spek met eieren) laten staan, hij bleef maar slapen in het bed. We kregen zelfs een pyama !!
In Darwin zijn we om 2u30 's morgens vroeg aangekomen en een half uur later waren we zonder problemen door de douane. Aangezien we pas om 14 uur in ons hotelkamer konden, zijn we ‘s nachts wat gaan rondwandelen in Darwin. Zowel politie als de security mensen vroegen ons wat we aan’t doen waren met drie kinderen in’t midden van de nacht.
Het werd nog een drukke dag: papieren ivm mutualiteit in orde brengen, bankrekening verder in orde brengen, naar toeristenbureau én naar onze auto gaan kijken. Een busrit, een zoektocht naar de juiste plek…en ook daar moeten nog papieren voor geregeld worden.
Donderdagavond zijn we naar de plaatselijke markt (Mindil Beach) geweest, waar we genoten hebben van het prachtige jaarlijkse vuurwerk. Volgens Finke speciaal voor ons omdat we zijn aangekomen.
Wij hebben de vluchten comfortabel doorstaan, dankzij een foutje van de Qantas-meneer in Frankfurt. Onze langste vlucht van Frankfurt naar Singapore hebben we in 'business-class’ mogen doorbrengen: echt eten met echt bestek, Lieven geraakte met de beste wil niet met zijn voeten tegen de muur voor hem en wij maar doen of we dat allemaal normaal vonden. Iedereen heeft vrij goed geslapen want daar kan je een echt bed maken, Chim heeft zelfs zijn ontbijt (spek met eieren) laten staan, hij bleef maar slapen in het bed. We kregen zelfs een pyama !!
In Darwin zijn we om 2u30 's morgens vroeg aangekomen en een half uur later waren we zonder problemen door de douane. Aangezien we pas om 14 uur in ons hotelkamer konden, zijn we ‘s nachts wat gaan rondwandelen in Darwin. Zowel politie als de security mensen vroegen ons wat we aan’t doen waren met drie kinderen in’t midden van de nacht.
Het werd nog een drukke dag: papieren ivm mutualiteit in orde brengen, bankrekening verder in orde brengen, naar toeristenbureau én naar onze auto gaan kijken. Een busrit, een zoektocht naar de juiste plek…en ook daar moeten nog papieren voor geregeld worden.
Donderdagavond zijn we naar de plaatselijke markt (Mindil Beach) geweest, waar we genoten hebben van het prachtige jaarlijkse vuurwerk. Volgens Finke speciaal voor ons omdat we zijn aangekomen.
Abonneren op:
Posts (Atom)