Als we een stevige 4WD weg doen zijn de meningen in de auto zeer verschillend: Finke zegt 'Yes' en dan vooral als we door water kunnen rijden; Marleen zegt 'Shit' en houdt haar hartje vast; Chim roept 'Oh Yeah Baby' en wil nog !!
Tanken is hier ondertussen walgelijk duur, net geen 2 AUD !! We rijden off-road in de regen naar Owen Springs voor een natte kampeersessie. Om er te geraken moeten we enkele keren door de rivier (Yes - Shit -Oh Yeah Baby). Een koude nacht, bevroren druppels aan de tent maar … ‘s morgens is de zon er weer, toch een opluchting. Tanken en shoppen in Alice Springs en ineens weer weg naar de West Mac Donald Ranges. We rijden naar Birthday Waterhole om daar Lieven zijn verjaardag te vieren, wel een dagje te laat maar nu hebben we tenminste appeltaart. Een favoriet van Lieven in Australië, de vorige keren kon hij ze zelf opeten nu waren er enkele aasgieren mee aan tafel komen zitten. Hier is’t een ontdooide appeltaart zonder ijs en koud maar toch heerlijk.
De weg erheen is ronduit ruig (Yes - Shit - Oh Yeah Baby) maar uiteindelijk vinden we een droomplekje langs de rivier . Helemaal alleen, mooie bruin-rode rotsen als achtergrond, overal groen-gele parkieten (veel kabaal ‘s morgens) én geen vliegen of muggen. We blijven er drie nachten staan, genieten van de rust en doen een rivier-douche. De kinderen zoeken knetsers (platte stenen om op water te kaatsen), ze graven dammen en het is elke avond kampvuur.
Dan bezoeken we enkele gorges (Ormiston, Redbank, Glen Helen) en kamperen langs de oevers van de Finke die we te voet een stuk verder verkennen. ‘s Avonds komt er geregeld een dingoswa op bezoek (insider) die de oever afschuimt om vissen te vinden.
Omdat het zo koud is, zet er zich iets vast op de kieuwen van de vissen en stikken de vissen, langs de oever vinden we veel dode vissen.
In Hermansburg bij de politie navragen of de volledige off-road door Finke Gorge NP open is… helaas… en het zal nog enkele weken duren. Dus zullen we enkel naar Palm Valley kunnen gaan. De rivier staat inderdaad een stuk hoger dan wat we 11 jaar geleden voor de wielen kregen, de ‘Oh Yeah Baby ‘-’s volgen elkaar snel op. Heerlijk ! Een halfuurtje rijden over 4 km en een prachtige bestemming. Na de mooie wandeling is het dezelfde weg terug maar er is maar 1 iemand in de auto die daar wat mee inzit.
Die avond is het optreden aan het kampvuur in de vorm van een stukje drama: de kids maken fakkels aan het vuur tot ons Finke opeens bijna hysterisch begint te wenen… DAT PRIKT !! Waarschijnlijk een splinter of een mier zeker.. En als Lieven haar fakkel checkt blijkt daar een kleine schorpioen uit een holte te komen. Ze is dus eens niet aan het overdrijven !
Iemand snel een potje gaan halen, beestje erin voor het geval we het nadien nog nodig zouden hebben om exact te weten welke ‘t is (zoals bij slangen). Laptop opstarten en ondertussen al eens rondhoren of er iemand op de kleine camping er ervaring mee heeft. Gelukkig zijn we voorbereid, het van op internet zelf samengestelde document en de vriendelijke EHBO-mevrouw zeggen hetzelfde. Het benodigde ice-pak hebben we mee. Finke houdt zich heel sterk. Dan is het afwachten of er een allergische reactie volgt die een nachtelijke off-road trip nodig zou maken. Lieven slaapt die nacht bij Finke om haar en haar hand in het oog te houden. Finke weent en jammert zich uiteindelijk in slaap. Haar hand blijft de hele nacht onveranderd, ze slaapt rustig en ‘s morgens is ze weer de oude. Oef !
Chim was heel lief voor zijn zus, al heeft hij nu schrik van krokodillen, giftige padden, lintwormen, dingo’s én schorpioenen. En fakkels zullen ze voorlopig niet meer maken…
Nog een ijskoude nacht gehad - onze voorruit zag wit en had bloemekes !! Lieven en Marleen hebben liggen bibberen, de kids sliepen heel goed. Nu alles laten opdrogen… en hop naar Alice Springs. Nog eens shoppen, tanken en dan via de Tanami Track - een 1000 km onverhard - door de woestijn naar de westkust. Met hopelijk wat warmere nachten…
Wat een fantastische verhalen. zo te lezen weten jullie wel weg met de Outback! Heel veel plezier en avontuur met z'n vijf.
BeantwoordenVerwijderenWendy, Michel, Lieke en Karlijn.
Wat hebben jullie voorzien in het ( niet gewenste) geval van een slangenbeet ?
BeantwoordenVerwijderenSorry voor de rot vraag.
Een dingo ken ik maar wat is een dingoswa ?
Blij voor Finke en jullie dat alles goed is afgelopen. Chim is toch altijd lief voor zijn zus ;) en wat die schrik betreft, hij is niet alleen hoor...
BeantwoordenVerwijderenIk hoop dat ik ook zo een vriendelijke EHBO-vrouw meekrijg.
Het lezen van jullie avonturen (de positieve kanten dan toch) doet me aftellen naar eind december!!
Tot gauw Mr. Brammie
Yes, shit, o baby... Jente lacht zich hier te pletter bij het voorlezen van jullie avonturen!
BeantwoordenVerwijderenSteeds als jullie een nieuwe plaats vermelden zoeken we even via google naar wat prentjes om een idee te hebben wat voor moois jullie daar mogen bewonderen!
In 't echt moet het echt onbeschrijflijk mooi zijn!
Het doet me denken aan één van onze jins die zo'n mooie 'natuurervaring' een 'natuurorgasme' noemde!
We wensen jullie er nog veel toe en
zijn heel trots op onze lieve, bange, avontuurlijke neefjes en
ons stoere nichtje!
Heel veel lieve groetjes!
jmjmjm
Oef, het was even schrikken van Finke! Maar we wisten het al dat zij een stoere meid is en met de lieve Chim zal alles rap vergeten zijn.
BeantwoordenVerwijderenWees toch maar altijd alert.
En... lukt het nog niet met de foto's ?
Vele groetjes van opa en oma.
Hoi Lieven, Marleen en kids,
BeantwoordenVerwijderenwij zijn net op een onmogelijk vroeg uur uit ons bedje gemoeten. Floor en Sien gingen meedoen aan het sportfeest. Dus is dit het moment bij uitstek om mij eens achter de computer te zetten. Zo te horen verloopt alles daar naar jullie wensen, behalve misschien het weer. Maar dat heb je niet in de hand, hier trouwens ook niet. (Ben daarnet op het Fort natgeregend en hier in de Schanslaan waren er amper een paar druppeltjes gevallen)
Geniet nog verder van jullie avontuur en tot de volgende.
Wout, Sien, Floor, Veerle en Kris
Wijaaw! Spannende verhalen!
BeantwoordenVerwijderenLieven & co, geniet er van!
Hallo lieve vrienden!
BeantwoordenVerwijderenLeuk jullie blog, 't lijkt even of je er bij bent... Hoewel bij die beet van Finke zit ik liever hier in Boechout (en Marleentje ook denk ik). Welk dier ga je deze keer meebrengen Neveil? En, ik vroeg me af, hoe doe je een pyama aan in business-class? Hou het veilig daar! en oh ja Neveil : happy birthday xxx
Dikke kussen aan iedereen en tot hoors!
Marian, Guy & kids
Hoi,
BeantwoordenVerwijderenWel spannend hoor jullie avonturen !
Wij wensen Marleen een heel gelukkige verjaardag !
Proficiat ook met jullie huwelijksverjaardag !
Koen, Joke, Lien, Lore en Siemen
Aan tante Wis en nonkel Wim:
BeantwoordenVerwijderenZo’n rotvraag is dat niet, je kan je hier beter op voorhand eens afvragen wat we best doen in geval van een slangenbeet.
Als we door hoog gras moeten of brandhout zoeken proberen we wat ‘zwaarder‘ te stappen. De beestjes horen niet maar nemen wel heel goed trillingen waar en verdwijnen dan. Zolang je er niet op trapt is de kans op een beet heel klein. Als de slang op een meter of twee van u is, zou je heel zachtjes achteruit moeten gaan. Als ze vlakbij is: bevriezen, want slangen zouden vooral bewegingen goed zien… Onze koelbloedigheid in deze is echter nog niet geverifieerd (nvdr).
Het is ook niet gezegd dat het om een gifslang gaat en zelfs als dat wel zo is, is de kans groot dat ze enkel bijt zonder gif - bij wijze van ‘bol af’. Want wij zijn immers geen prooi.
Belangrijk is wel om te weten om welke slang het gaat, ze vangen zal niet zo simpel zijn als bij die schorpioen, een foto of een goede beschrijving is ook al veel. In Australië hebben ze nu testen ontwikkeld om door middel van gif dat op je huid zit, te bepalen over welke slang het ging. Zeker de wonde niet afkuisen dus. Australië mag dan de meeste en ook de meest giftigste slangen hebben ter wereld maar ze hebben relatief korte tanden. Waardoor gif in de lymfeklieren onder de huid en doorgaands niet rechtstreeks in de bloedbanen gaan. We hebben altijd een elastische windel mee zodat we op de arm of het been van het hand of de voet naar de romp toe een drukverband te kunnen aanbrengen. Dit klemt de lymfeklieren af waardoor je in plaats van één of twee uur voordat je het loodje legt, 15 uur of zo hebt om tegengif toegediend te krijgen. Dat is natuurlijk een cruciaal verschil.
Verder hebben we een iridium satelliet telefoon bij om in zo’n geval het noodnummer van Australië te bellen, eender waar we zijn ook al is het in de woestijn zonder klassieke GSM ontvangst.
Wat we meer zouden kunnen doen is alle gifslangen van Australië kennen en herkennen… en dan de spinnen, de kwallen, de vissen, …