versleten benen

We rijden via een leuke camping aan het strand en de Pinnacles naar Yanchep NP, waar we voor de eerste keer koala’s te zien krijgen, zij het niet in het wild. Wel heel leerzaam, er ligt ook een tros kangoeroes in de zon te luieren en Nio ontdekt langnekschildpadden in het meertje.

Dan op naar Perth, de eerste echt grote stad die we op onze reis tegenkomen.
In het wild kamperen wordt stilaan problematisch tot onmogelijk en we zetten onze tenten op voor een weekje camping ten noorden van de stad. Mijn eerste actie daar is als een volleerde Mozes een pikket in de grond prikken en een bronnetje zien ontstaan!? Een kunststof leiding op maar 10 cm diepte, zo bleek.
Ons Finke verjaart en kan eindelijk het kadootje van Oma en Opa opendoen, waarmee ze onmiddellijk aan de slag gaat. Nio en Chim hebben iets geknutseld en ze krijgt ook een ‘Leatherman’ (elk zakmes noemt zo voor hen), waar ze al zo lang van droomt. Nio had er één van nonkel Johan gekregen en hier op reis vinden ze dat zowat het hoogste goed. Hun ultieme droom is een ‘Leatherman met alles in’ en die ‘alles’ mag je letterkijk nemen: ne fiets, eten, werkgerief, een huis, vuur, …

We hebben over Perth al lovende woorden gehoord en gaan met het openbaar vervoer op verkenning… dat valt wat tegen. Ook het door onze buurman op de camping de hoogte in geprezen ‘Kings Park’, wordt door ons Finke onmiddellijk naar waarde geschat: ‘Beautiful, beautiful ? Het stomste park ooit, mijn benen verslijten hier voor niks!!‘ We kunnen haar moeilijk ongelijk geven, na de wilde natuur gaat een grotendeels aangelegd park er moeilijk in.
Daar kunnen de Aussies wel wat van: de meeste ‘bezienswaardigheden’ worden van een adjectief voorzien: beautiful, amazing, stunning, … of historic, want reeds een goede eeuw oud. Anyway het is wel goed dat er nu meer zorg wordt besteed aan het erfgoed van tijdens de Britse deportaties van criminelen hierheen. Er is al teveel verdwenen waarvan Fort Macquarie in Sydney mijn persoonlijke favoriet zou zijn om te bezoeken. Helaas al lang verdwenen, op die plek kunnen we nu het Opera House bewonderen.

Vanaf Perth varen we met een boot, vergezeld van twee dolfijnen, de Swan River af om in de buurt van Rottnest Island bultrugwalvissen te gaan bewonderen. We krijgen er wel enkele te zien, maar heel actief zijn ze niet. De boot zet ons af voor een namiddagje Fremantle en bovenaan ons lijstje staat het Shipwreck Museum met de overblijfselen van de Batavia. Tof om aan de andere kant van de wereld teksten in het (oud) Nederlands te kunnen lezen. We zien er ook heel herkenbare dingen zoals een ets van de stad Veere, kaarten van de Schelde en het Veerse Meer toen het nog niet afgesloten was van de zee. Chim is doodmoe en valt op een zeteltje in slaap en wordt dromend buiten gedragen naar de boot richting Perth.
Wanneer we Perth verlaten is het blijkbaar verlengd weekend, en vermits kamperen hier een nationale sport is, is het in de parken in de buurt heel druk.
In de buurt van Lane Pool NP zitten we ‘s avonds samen met toffe mensen aan het kampvuur: een ex-militair met een mes zó groot dat hij tegen Crocodile Dundee zou kunnen zeggen: ‘You call that a knife?’. De kinderen gapen er vol bewondering naar en vooral Chim vindt in hem een compagnon om fakkels te maken met kaarsvet.
Van zijn werk in de telecom-sector heeft hij een GSM waarmee hij gratis telefoneert en hij laat de kinderen naar huis bellen. Dus krijgt Voke al enkele dagen op voorhand een telefoontje om hem een gelukkige 70 ste verjaardag te wensen. De schoonvader van de ex-militair is Schots en dat taaltje is zondermeer heerlijk om naar te luisteren. Een supergezellige avond !